Ray Coppinger komt naar Nederland !

Seminar Raymond Coppinger

Doggo.nl heeft Raymond Coppinger uitgenodigd om in Nederland een 2-daags seminar te komen geven.

Ray Coppinger (http://www.hampshire.edu/faculty/rcoppinger.htm) behoeft eigenlijk geen introductie meer. Hij en zijn vrouw Lorna zijn iconen in de hondenwereld en zijn zeer gerespecteerde ethologen/biologen wereldwijd. Ze waren de eersten die het fascinerende evolutieproces van wolf tot hond onderzochten en legden dit en o.a. ook het ontstaan van de diverse hondenrassen vast in hun boek Dogs - A new understanding of canine origin, behavior and evolution

Sinds de publicatie van deze klassieker in 2001 heeft Coppinger (74) niet stil gezeten. Met veel passie doet hij nog steeds onderzoek en reist hij de wereld over om zijn bevindingen te delen. Tevens staan er een aantal nieuwe publicaties op stapel waarin zijn nieuwste bevinden besproken zullen zullen worden. Dit seminar loopt vooruit op deze nieuwe publicaties.

Wanneer?

Zaterdag 15 en zondag 16 september 2012

Zaterdag: Behavioral Ecology of Dogs 

In Mexico City, een van de grootste steden ter wereld, ligt een grote vuilnisbelt. Op deze vuilnisbelt leven honderden honden. Ze leven er van de voortdurende stroom van voedsel en planten zich er voort. Ze zijn van niemand. Ze zijn vrij. Wat wil een hond nog meer? Coppinger noemt dit een 'Island Paradise of Dogs'. De Coppingers bestudeerden deze honden en hun bevindingen geven niet alleen inzicht in hoe honden zich natuurlijk gedragen (namelijk als 'scavengers'), maar ook in de evolutie en domesticatie van honden. Deze eerste dag zal gaan over de 500.000.000 honden op onze planeet. De 'Mexico City Dump Dogs' staan hierin centraal.

Zondag: Dog Ethology

Hondengedrag is zeer complex en Coppinger maakt deze complexiteit inzichtelijk. We kijken naar hondengedrag door de ogen van de etholoog Ray Coppinger. In hoeverre speelt evolutie een rol en in hoeverre is gedrag genetisch bepaald? Denk bijvoorbeeld aan de rastypische eigenschappen van jacht- en werkhonden. In de ethologie wordt onderscheid gemaakt tussen 3 typen gedrag: intrinsiek, aangeleerd en nieuw gedrag. Deze 3 typen worden toegelicht en er wordt gekeken in hoeverre deze genetisch bepaald zijn.

Wolf Park, Indiana: "A weekend with Dr. Coppinger will certainly be full of great stories, fascinating observations, and ideas that may challenge how you look at dogs in the world."

 

voor de volledige aankondiging:

http://www.doggo.nl/coppinger

Paarden en Tabor

Tabor snuffelt aan KomondorT

Vandaag in Groet het bos ingetrokken met paard en honden! Vooraf Tabor een aantal maal kennis laten maken met mijn knol , maar wat zou hij doen als ik erop zit en vaart ga maken?

Tijdens het opzadelen, honden opgesloten in de stal en het Player het dartele drietal over de halve deur laten aanschouwen. Alles koek en ei.

De zon deed zijn best, de vogels ook en we hadden er zin in.

De eerste stappen waren wat onwennig, Tabor nam plaats vlak achter het paard in de 'schopzone', zeg maar. Niet helemaal gerust of hij het paard niet in de 'kuiten zou happen' riep ik wat commando's om Tabor naar voren te krijgen zodat hij meer in de gaten gehouden kon worden. Tabor vond het geweldig!

Alle honden waren nog zeer fris dus Bulut nodigde Ta uit tot spelen en rondjes rennen....... bergje op bergje af, het paardenpad overstekend en dan weer door. Maar Player vond het minder leuk want die witte dook graag in zijn 'blinde hoek' de struiken weer uit waardoor hij al bokkende overdwars kwam van schrik.

Tabor bleek een ongekend talent te hebben voor deze situaties en ondanks de uitdagende houding van zijn grote voorbeeld snapte hij spontaan en zonder al te veel commando's dat hij rekening moest houden met dat bruine ding waar de bazin op zat.

En na een tijdje rijden was Tabor totaal in zijn element! Voorop lopen , goed het tempo van paardlief in de gaten houden en af en toe zich af laten zakken naar achteren om te controleren of de andere twee honden er nog waren. Dan opkijken naar de bazin of 'bovenin' alles nog naar haar zin ging en dan vervolgens op gepaste afstand passerend, terug naar de startpositie voorin!

Tabor heeft genoten en wij allemaal, duinen , bossen, vennetjes en heidevelden hebben we doorkruist. Uren gelopen, af en toe gespeeld en veel geroken. Geen onvertogen woord viel tussen de dieren en mens en als Player wilde dat Tabor achteraan aan sloot gooide hij zijn oren plat op zijn hoofd en zwaaide laag bij de grond met zijn hoofd Ta in de gewenste positie manoeuvrerend.  Een heftig hoofdgebaar van een paard waar hij nooit naast gelopen had maar de Roemeen snapte het precies en gehoorzaamde zonder protest!!! Een schitterend gezicht hoe dieren met elkaar omgaan.

Ook de ons kruisende mountainbikers werden volledig , zonder mijn tussenkomst, met rust gelaten. Ta was nl. aan het werk, meelopen met een knol en had zijn poten er vol aan. 

Na ruim 3 uur kwamen we voldaan terug bij de stal.
Experiment geslaagd, Tabor is een heerlijk beest om mee uit rijden te nemen.  Dus behalve dat Tabor actieve en meedenkende bazen zoekt, kan Tabor een goeie bijdrage leveren voor een natuurruiter.

Chapeau Ta, je bent er een met onverwachte talenten........

999 Geen Dienst

 999 Geen Dienst, stond er op de bus die toch bij de bushalte stopte waar ik met mijn rugzakje stond. Welke bus bent u vroeg ik, stond er op maar ja toch maar even vragen dus. U heeft toch geen dienst? Ik 'ben' bus 6 en stap maar in zei de grijzende busmanoevreerder in lichte staat van opwinding. Zo gezegd zo gedaan. Chipkaart voor de automaat houdend... Loopt u maar verder, niets doet het, de computer is stuk en ik mag eigenlijk zo niet rijden maar ik kan mijn passagiers toch niet langs de kant laten staan!? Dank u wel meneer, en ging bij hem in de buurt zitten. Zo, verliepen de andere gesprekken tegen volgende passagiers die met vraagtekens op voorhoofden instapten. Ja, de computer is stuk, hij doet niks, antwoordde nog steeds de in opgewonden staat zijnde busbestuurder. Ik snap het, meneer. Computer en crashen, dat gaat hand in hand. En nee, de passagiers kunt u niet in de steek laten.  Maar nu ik hier toch zit ik moet naar Arnhem CS , is het sneller om bij het station Arnhem Zuid uit te stappen en dan een trein te nemen of bij u te blijven zitten. Bij mij rijdt u gratis, en ik ben met een kwartiertje de stad door. Dus u kunt rustig blijven zitten hoor, al zijn de trolleybussen wel iets sneller dan ik. Maar neem uw tijd Arnhem is een mooie stad.  Absoluut meneer, echter ik heb hondjes alleen thuis zitten dus hoe eerder ik weer thuis ben in Noord Holland des te geruster ik ben. Ik moet nog zo'n 2,5 uur met de trein snapt u.  Oh de gezellige service leverende man snapte dit helemaal en trapte het gaspedaal direct op de staart! Helaas kon ook het groene licht signaal door de computerstoring niet afgegeven worden zodat we toch iedere keer een minuut of wat voor de twee witte punten moesten wachten.... De dierenvriend op wielen maakte korte metten met het oponthoud: hij stopte niet meer bij de bushaltes om passagiers op te pikken en als iemand eruit wilde stopte hij bij de witte blokken waar niemand stond om in te stappen. Zo doende vlotte de rit behoorlijk. Gniffelend zat ik op de eerste stoel in de buurt van deze gezellige meneer. Yes, ze zijn er nog, dacht ik heerlijk zo'n hondenman! Hij draaide zich om naar de resterende meerijders, moeten jullie allemaal naar het station? Het bleef even stil, toen een deftige dame zei: ik zou graag bij V&D eruit. Prima, en het gaspedaal ging omlaag. Scheurend en siteseeënd door Arnhem stad, werd ik even later fluks gedropt bij een goede locatie om snel het perron te bereiken, succes met uw reis mevrouw! Dank u wel meneer, nog een prettige avond en bedankt! Wat een schatje. Zonder problemen bereikte ik het perron alwaar de IC Den Helder mij spoedig zou verenigen met mijn uit de kluiten gewassen vierpoters.  Het zijn de kleine dingen die het doen.

Thunder

Today we went outside for our daily walk to the beach.

 It was 'raining icedrops' and very winterylike and windy. 

When the dark cloud disappeared there was a very loud  t h u n d e r  with lightening just above our heads!

I fel on the street because the forces where to heavy. And in a split second I thought I'd be hit, but this was not so. So I looked of my dogs where hit or allright and got up my feet again.

 I saw Bulut running up and down the pavement, still very anoyed by the sudden thunderstrike.

Bulut who very much fears this kind of weather (normally shaking and shivering in the house when thunder is there) was loose and it seemed that hewanted to run from the scenery: but as fearfull as he was HE DIDN'T RUN AWAY because his flock (I and three other dogs) were still there. He did not want to leave us there on our own! The house were Bulut lives is just 2 min. from where I fell on the street, but he didn't care for his own safeguard. He stayed with the flock he had to protect.

Bulut and I we have a very deep and special contact, and today I admired him again for who he is! A dog who is there for you and not concerned with his own wellbeing.

We got up and went on to the beach. The wether stayed oke, it was just this one sudden blow!  There wasn't much beach because the seatide was high and with the storm even higher.

But we were alone and could relaxe again from the unexpected start we had.

How I admire my Akbash Bulut.....

Roemeense connectie

Tabor een hand vol hond!

Sinds Tabor bij ons is gekomen is de boel wat opgefleurd. De baas laat wat minder spullen slingeren, want Tabors gebit is erg gezond ;-)).

Alle puntjes terug op de i met 'does' en 'don'ts', onze Ta houdt van regels en ritme en routine!

En de poezen zijn een tijdje in het schuurtje gaan logeren, want zij hadden zo'n snelle Jelle nog niet meegemaakt....... (maar durven gelukkig de woonkamer inmiddels weer in).

Tabor is onze levendige vriend uit het verre Roemenië. Daar hebben de honden weinig kans op een redelijk bestaan. En Dogs Adoption Nederland probeert , waar mogelijk , hulp te bieden aan deze kansarmen.

Bij ons heeft Ta, een dikke vriend aan Antonio die hem ook regelmatig zijn schone gebit toonde bij aanvang hier. Dat mocht de pret niet drukken. Als de twee kwajongens weer eens over elkaar heen buitelden van ongenoegen dan trok de baas even de deur achter zich dicht en kwam bij stilte kijken of zij er beiden nog waren. In het Duits heet dat: was sich liebt das neckt sich, of zoiets .

Roemeen eerste klas heeft een turbulent aantal weken doorgemaakt. En is daarin 'klaargestoomd' tot bijna keurige huishond.

Dagelijkse strandwandelingen, lange tochten door Hollandse polders, struinen door de duinen en met de uitlaatservice de bossen in. Ondanks zijn wagenziekte toch uitjes om op vooruit te zien.

Tabor heeft een bijzondere uitstraling, mensen willen hem graag aaien en vinden hem een leuke kop hebben. Nou ik kan u verzekeren: zijn kop is net zo leuk als zijn karakter!

Ta verdient het om een definitief thuis te vinden. En ik ben er zeker van dat dit gaat lukken.

Antonio in zijn nieuwe thuis:  

Antonio snuffelt graag

ANTONIO heeft EEN GOUDEN MAND

Update:31-12-2011

Antonio heeft de harten veroverd van zijn nieuwe eigenaren! Hoe kan het ook anders, zo'n bijzondere hond.

Wij wensen hem en zijn bazen veel geluk en voorspoed met elkaar in het Nieuwe Jaar.

   
Anton blijkt de ideale schoonzoon. Een echte beginnersberghond die veel warmte in zich draagt..... Zijn atopische eczeem is extreem verbetert in vergelijking met binnenkomst enkele maanden geleden. Echter dit verdient nog aandacht. Dus brokken blijven taboe, rauw vlees en barfen is actueel.

 Qua karakter is het een zeer zachtaardige Maremmajongen met een ruim hart voor andere dieren. Hij schrikt nog wel van langsracende fietsers en voorbijsnellende joggers en wil dan erachteraan. Maar als de baas hem op tijd aanlijnt (Toon komt erg graag voor een aai en vriendelijk woord) dan is er niets aan de hand. 

Zijn krampachtig blaffen naar alles wat voorbij komt in de straat, heeft plaatsgemaakt voor ontspanning en rustig observeren. Onze Tonio houdt van vrouwen, zoals een echte Italiaan betaamt. 

Deze witte gentleman van 3,5jr is toe aan zijn definitieve plek. Anton kan bij poezen, schapen, paarden , andere honden. Hij houdt van lekker eten en is dikke vrienden met Bulut. Bovendien heeft hij veel liefde te geven. En is makkelijk in de omgang.

Update oktober 2012
Antonio is definitief gelukkig bij zijn adoptanten. Zijn allergie is onder controle. Hij heeft geen wonden meer en een volwassen mooie vacht. Mentaal is het een evenwichtige hond die het leven in Nederland goed aankan. Hij geniet van het buiten zijn en de aandacht van zijn gezin.
Zo kan het dus ook gaan: zonder perspectief in een hok opgesloten zitten, om dan de juiste mensen te treffen en met het vooruitzicht ooit in de bergen vakantie te gaan houden.......

Maremmano Antonio

In juni is mijn nieuwe pleeghond Antonio gearriveerd.

Meegenomen door zeer welwillende vrijwilligers en nu voor het eerst van zijn leven als huishond in Nederland.

Antonio ontpopt zich als de ideale huisgenoot: een vriendelijke bescheiden hond die zich makkelijk voegt in het leven met bijzondere nieuwigheden. De poezen waren al snel geaccepteerd. Zo ook de andere honden in het gezin. En nu moet ie dagelijks mee 'op wandeling' iets wat hem nog de minste moeite kost.... hij loopt goed aan de lijn, af en toe nog whiskeykoers en kan op het strand als er niet teveel mensen zijn , loslopen.

Nu het hoogseizoen der toeristen is wordt Antonio wel met veel 'engs' geconfronteerd. Vliegers, gillende rennende kinderen, groepen langsrazende wielrenners, kitesurfers en fanatieke strandvoetballende puberalen. Dus op die momenten is Antonio ietwat overdonderd en zoekt steun bij ons. Daarom hebben wij besloten voorlopig de excessen van groepen vakantie  houdende mensen te vermijden en lopen wij 's ochtends als de roes nog uitgeslapen wordt.

Zijn huid geeft hem veel jeuk , de dierenarts dacht dat dit wel beter zou worden in zijn nieuwe omgeving zonder stress. Met anti jeuk shampoo, herstellende zalfjes en pillen proberen we er iets aan te doen.

Om zichzelf niet teveel schade toe te kunnen brengen draagt hij oude t-shirts en een 'lampekap'.

Ondanks die beperkingen, waar hij alleen maar rustiger van wordt, oogt hij al een stuk gelukkiger dan bij aankomst.

In huis moest onze witte prins erg wennen aan de vrachtwagens die hier vlakbij het raam langskomen. Het fenomeen huiskamer was geheel onbekend en het heeft dan ook een week geduurd voordat hij daar in durfde te liggen.

Zo heeft hij al vele aanpassingen onzichtbaar en schijnbaar moeiteloos gemaakt en ontpopt hij zich als charmeur eersteklas. Ook tegen onbekende honden buiten is hij voorkomend en tolerant. Met zijn buddy Bulut kan hij het uitermate goed vinden! Acht poten op een buik, terwijl ik het liefst voor Vellah mijn oudere podencokruising een reu in de opvang heb.

Onze Toon houdt ook van lekker eten. Zo erg zelfs dat het opruimen van het aanrecht in de keuken weer wat actueler is geworden ;-)).  Zijn rauwe vlees wordt door de tuin  verspreid, dit helpt tegen het schrokken  en daardoor is hij gaan beseffen dat hij een neus heeft. Nu is buiten wandelen een bijzonder geurenpalet gaan worden.

Ook qua muziek is hij speciaal. Een prachtige sonore basso klinkt bij het aanslaan van vermoed gevaar.... de ramen trillen mee en het houten meubilair dient als klankkast. Menig zangkoor is jaloers op zo'n stem. En hoewel nietsvermoedende voorbijgangers hun pas dan ongewild versnellen, de genode gasten die het huis betreden worden verwelkomd door deze witte teddy.

Antonio is en blijft een rasechte Italiaan: veel kabaal  naar buiten maar ooooooooh zo'n klein hartje van binnen!

Zijn favoriet onder de mensen? Di Mama.

wordt vervolgd.....