dinsdag 7 februari 2012
donderdag 19 januari 2012
BIG BOY BRUNO
Mr. Bruno is a big boy from Turkey who lives at the shelter. He is a kind and gentle boy that never gets in trouble with other dogs. Most people hesitate by these sized dogs and therefore he will go into foster with us around March 2012. So we are very much looking forward to the arrival of Mr. Big Boy Bruno and train him as a housepet in Dutch circumstances..... I think he will like his friend to be, Bulut and the 11 yrs old Spanisch beauty Vellah.
More information about his caracter and background: www.stichtingaai.nl
| Bruno in the shelter (picture by Petra Poorter www.wereldpootjes.nl) |
30-03-2012 BRUNO HAS ARRIVED IN THE NETHERLANDS!
Bruno came by plane yesterdayevening. Still sedated he accepted the crowded airport , he got used to the strange suitcases on wheels with there annoying sound. Didn't respond when the customs outside used there blue lighths on their cars and heavy sounds whilst driving away. No Bruno stayed his kind big self!
When we arrived at home we introduced Bruno to Bulut at a parking spot nearby. And in stead of a little clash which I anticipated for, Bulut smelled Turkey and Bruno was immidiately accepted in a very gentle way! Bulut will be his guidance for the coming time. I see a softness in Buluts eyes when he is around Bruno, which I never saw before.
Bruno entered the house not taking notice of the two cats at all. He is acting as a cat himself. Jurking his body ontoo my legs as I pas by. Mr Big Boy Bruno is a Big HARTED boy. We already feel dearly for him. For the moment Bruno has his domain in the kitchen, what better please could there be......;-)). We slept all nigt very tight and Bruno woke up with a big smile on his face.
Welcome Mr BIG HART BRUNO.Bruno is now a week here. He is very tired by all new impressions on a daily basis. He is still very kindharted , playfull, gentil friend who loves attention from everybody. But he'll never force himself to anyone! In this few days he already stole our hart-big time .
He is soooo gentl, he acts like a playfull puppy!
On our short walks in the forest and near the seaside he is timide, awaits things as they come by, a shy little Bruno. His coat is very soft, let you brush him as long as you want. He is happy with every moment of love he recives. He is again such a special , kind one that immediately finds his way into your heart.
| Bruno and Bulut Bruno says goodbye to Swati that died so suddenly... |
| Bruno with his deep warm eyes |
woensdag 18 januari 2012
Ray Coppinger komt naar Nederland !
Seminar Raymond Coppinger
Ray Coppinger (http://www.hampshire.edu/faculty/rcoppinger.htm) behoeft eigenlijk geen introductie meer. Hij en zijn vrouw Lorna zijn iconen in de hondenwereld en zijn zeer gerespecteerde ethologen/biologen wereldwijd. Ze waren de eersten die het fascinerende evolutieproces van wolf tot hond onderzochten en legden dit en o.a. ook het ontstaan van de diverse hondenrassen vast in hun boek Dogs - A new understanding of canine origin, behavior and evolution
Sinds de publicatie van deze klassieker in 2001 heeft Coppinger (74) niet stil gezeten. Met veel passie doet hij nog steeds onderzoek en reist hij de wereld over om zijn bevindingen te delen. Tevens staan er een aantal nieuwe publicaties op stapel waarin zijn nieuwste bevinden besproken zullen zullen worden. Dit seminar loopt vooruit op deze nieuwe publicaties.
Wanneer?
Zaterdag 15 en zondag 16 september 2012
Zaterdag: Behavioral Ecology of Dogs
In Mexico City, een van de grootste steden ter wereld, ligt een grote vuilnisbelt. Op deze vuilnisbelt leven honderden honden. Ze leven er van de voortdurende stroom van voedsel en planten zich er voort. Ze zijn van niemand. Ze zijn vrij. Wat wil een hond nog meer? Coppinger noemt dit een 'Island Paradise of Dogs'. De Coppingers bestudeerden deze honden en hun bevindingen geven niet alleen inzicht in hoe honden zich natuurlijk gedragen (namelijk als 'scavengers'), maar ook in de evolutie en domesticatie van honden. Deze eerste dag zal gaan over de 500.000.000 honden op onze planeet. De 'Mexico City Dump Dogs' staan hierin centraal.
Zondag: Dog Ethology
Hondengedrag is zeer complex en Coppinger maakt deze complexiteit inzichtelijk. We kijken naar hondengedrag door de ogen van de etholoog Ray Coppinger. In hoeverre speelt evolutie een rol en in hoeverre is gedrag genetisch bepaald? Denk bijvoorbeeld aan de rastypische eigenschappen van jacht- en werkhonden. In de ethologie wordt onderscheid gemaakt tussen 3 typen gedrag: intrinsiek, aangeleerd en nieuw gedrag. Deze 3 typen worden toegelicht en er wordt gekeken in hoeverre deze genetisch bepaald zijn.
Wolf Park, Indiana: "A weekend with Dr. Coppinger will certainly be full of great stories, fascinating observations, and ideas that may challenge how you look at dogs in the world."
voor de volledige aankondiging:
http://www.doggo.nl/coppinger
dinsdag 10 januari 2012
Paarden en Tabor
Vandaag in Groet het bos ingetrokken met paard en honden! Vooraf Tabor een aantal maal kennis laten maken met mijn knol , maar wat zou hij doen als ik erop zit en vaart ga maken?
Tijdens het opzadelen, honden opgesloten in de stal en het Player het dartele drietal over de halve deur laten aanschouwen. Alles koek en ei.
De zon deed zijn best, de vogels ook en we hadden er zin in.
De eerste stappen waren wat onwennig, Tabor nam plaats vlak achter het paard in de 'schopzone', zeg maar. Niet helemaal gerust of hij het paard niet in de 'kuiten zou happen' riep ik wat commando's om Tabor naar voren te krijgen zodat hij meer in de gaten gehouden kon worden. Tabor vond het geweldig!
Alle honden waren nog zeer fris dus Bulut nodigde Ta uit tot spelen en rondjes rennen....... bergje op bergje af, het paardenpad overstekend en dan weer door. Maar Player vond het minder leuk want die witte dook graag in zijn 'blinde hoek' de struiken weer uit waardoor hij al bokkende overdwars kwam van schrik.
Tabor bleek een ongekend talent te hebben voor deze situaties en ondanks de uitdagende houding van zijn grote voorbeeld snapte hij spontaan en zonder al te veel commando's dat hij rekening moest houden met dat bruine ding waar de bazin op zat.
En na een tijdje rijden was Tabor totaal in zijn element! Voorop lopen , goed het tempo van paardlief in de gaten houden en af en toe zich af laten zakken naar achteren om te controleren of de andere twee honden er nog waren. Dan opkijken naar de bazin of 'bovenin' alles nog naar haar zin ging en dan vervolgens op gepaste afstand passerend, terug naar de startpositie voorin!
Tabor heeft genoten en wij allemaal, duinen , bossen, vennetjes en heidevelden hebben we doorkruist. Uren gelopen, af en toe gespeeld en veel geroken. Geen onvertogen woord viel tussen de dieren en mens en als Player wilde dat Tabor achteraan aan sloot gooide hij zijn oren plat op zijn hoofd en zwaaide laag bij de grond met zijn hoofd Ta in de gewenste positie manoeuvrerend. Een heftig hoofdgebaar van een paard waar hij nooit naast gelopen had maar de Roemeen snapte het precies en gehoorzaamde zonder protest!!! Een schitterend gezicht hoe dieren met elkaar omgaan.
Ook de ons kruisende mountainbikers werden volledig , zonder mijn tussenkomst, met rust gelaten. Ta was nl. aan het werk, meelopen met een knol en had zijn poten er vol aan.
Na ruim 3 uur kwamen we voldaan terug bij de stal.
Experiment geslaagd, Tabor is een heerlijk beest om mee uit rijden te nemen. Dus behalve dat Tabor actieve en meedenkende bazen zoekt, kan Tabor een goeie bijdrage leveren voor een natuurruiter.
Experiment geslaagd, Tabor is een heerlijk beest om mee uit rijden te nemen. Dus behalve dat Tabor actieve en meedenkende bazen zoekt, kan Tabor een goeie bijdrage leveren voor een natuurruiter.
Chapeau Ta, je bent er een met onverwachte talenten........
dinsdag 20 december 2011
999 Geen Dienst
999 Geen Dienst, stond er op de bus die toch bij de bushalte stopte waar ik met mijn rugzakje stond. Welke bus bent u vroeg ik, stond er op maar ja toch maar even vragen dus. U heeft toch geen dienst? Ik 'ben' bus 6 en stap maar in zei de grijzende busmanoevreerder in lichte staat van opwinding. Zo gezegd zo gedaan. Chipkaart voor de automaat houdend... Loopt u maar verder, niets doet het, de computer is stuk en ik mag eigenlijk zo niet rijden maar ik kan mijn passagiers toch niet langs de kant laten staan!? Dank u wel meneer, en ging bij hem in de buurt zitten. Zo, verliepen de andere gesprekken tegen volgende passagiers die met vraagtekens op voorhoofden instapten. Ja, de computer is stuk, hij doet niks, antwoordde nog steeds de in opgewonden staat zijnde busbestuurder. Ik snap het, meneer. Computer en crashen, dat gaat hand in hand. En nee, de passagiers kunt u niet in de steek laten. Maar nu ik hier toch zit ik moet naar Arnhem CS , is het sneller om bij het station Arnhem Zuid uit te stappen en dan een trein te nemen of bij u te blijven zitten. Bij mij rijdt u gratis, en ik ben met een kwartiertje de stad door. Dus u kunt rustig blijven zitten hoor, al zijn de trolleybussen wel iets sneller dan ik. Maar neem uw tijd Arnhem is een mooie stad. Absoluut meneer, echter ik heb hondjes alleen thuis zitten dus hoe eerder ik weer thuis ben in Noord Holland des te geruster ik ben. Ik moet nog zo'n 2,5 uur met de trein snapt u. Oh de gezellige service leverende man snapte dit helemaal en trapte het gaspedaal direct op de staart! Helaas kon ook het groene licht signaal door de computerstoring niet afgegeven worden zodat we toch iedere keer een minuut of wat voor de twee witte punten moesten wachten.... De dierenvriend op wielen maakte korte metten met het oponthoud: hij stopte niet meer bij de bushaltes om passagiers op te pikken en als iemand eruit wilde stopte hij bij de witte blokken waar niemand stond om in te stappen. Zo doende vlotte de rit behoorlijk. Gniffelend zat ik op de eerste stoel in de buurt van deze gezellige meneer. Yes, ze zijn er nog, dacht ik heerlijk zo'n hondenman! Hij draaide zich om naar de resterende meerijders, moeten jullie allemaal naar het station? Het bleef even stil, toen een deftige dame zei: ik zou graag bij V&D eruit. Prima, en het gaspedaal ging omlaag. Scheurend en siteseeƫnd door Arnhem stad, werd ik even later fluks gedropt bij een goede locatie om snel het perron te bereiken, succes met uw reis mevrouw! Dank u wel meneer, nog een prettige avond en bedankt! Wat een schatje. Zonder problemen bereikte ik het perron alwaar de IC Den Helder mij spoedig zou verenigen met mijn uit de kluiten gewassen vierpoters. Het zijn de kleine dingen die het doen.
maandag 5 december 2011
Thunder
Today we went outside for our daily walk to the beach.
It was 'raining icedrops' and very winterylike and windy.
When the dark cloud disappeared there was a very loud t h u n d e r with lightening just above our heads!
I fel on the street because the forces where to heavy. And in a split second I thought I'd be hit, but this was not so. So I looked of my dogs where hit or allright and got up my feet again.
I saw Bulut running up and down the pavement, still very anoyed by the sudden thunderstrike.
Bulut who very much fears this kind of weather (normally shaking and shivering in the house when thunder is there) was loose and it seemed that hewanted to run from the scenery: but as fearfull as he was HE DIDN'T RUN AWAY because his flock (I and three other dogs) were still there. He did not want to leave us there on our own! The house were Bulut lives is just 2 min. from where I fell on the street, but he didn't care for his own safeguard. He stayed with the flock he had to protect.
Bulut and I we have a very deep and special contact, and today I admired him again for who he is! A dog who is there for you and not concerned with his own wellbeing.
We got up and went on to the beach. The wether stayed oke, it was just this one sudden blow! There wasn't much beach because the seatide was high and with the storm even higher.
But we were alone and could relaxe again from the unexpected start we had.
How I admire my Akbash Bulut.....
zondag 30 oktober 2011
Roemeense connectie
Tabor een hand vol hond!
Sinds Tabor bij ons is gekomen is de boel wat opgefleurd. De baas laat wat minder spullen slingeren, want Tabors gebit is erg gezond ;-)).
Alle puntjes terug op de i met 'does' en 'don'ts', onze Ta houdt van regels en ritme en routine!
En de poezen zijn een tijdje in het schuurtje gaan logeren, want zij hadden zo'n snelle Jelle nog niet meegemaakt....... (maar durven gelukkig de woonkamer inmiddels weer in).
Tabor is onze levendige vriend uit het verre Roemeniƫ. Daar hebben de honden weinig kans op een redelijk bestaan. En Dogs Adoption Nederland probeert , waar mogelijk , hulp te bieden aan deze kansarmen.
Bij ons heeft Ta, een dikke vriend aan Antonio die hem ook regelmatig zijn schone gebit toonde bij aanvang hier. Dat mocht de pret niet drukken. Als de twee kwajongens weer eens over elkaar heen buitelden van ongenoegen dan trok de baas even de deur achter zich dicht en kwam bij stilte kijken of zij er beiden nog waren. In het Duits heet dat: was sich liebt das neckt sich, of zoiets .
Roemeen eerste klas heeft een turbulent aantal weken doorgemaakt. En is daarin 'klaargestoomd' tot bijna keurige huishond.
Dagelijkse strandwandelingen, lange tochten door Hollandse polders, struinen door de duinen en met de uitlaatservice de bossen in. Ondanks zijn wagenziekte toch uitjes om op vooruit te zien.
Tabor heeft een bijzondere uitstraling, mensen willen hem graag aaien en vinden hem een leuke kop hebben. Nou ik kan u verzekeren: zijn kop is net zo leuk als zijn karakter!
Ta verdient het om een definitief thuis te vinden. En ik ben er zeker van dat dit gaat lukken.
Abonneren op:
Posts (Atom)

