Workshops Betty Heideman

Voor Hond en Mens : de nieuwe workshop Dog Mindfulness

Dog Mindfulness is een middag workshop waarin je samen met je hond gaat kijken welk element het beste bij jullie past (Water, Aarde, Vuur of Lucht) en hoe je door het kiezen van een element kan leren meer in het NU te leven en het verleden los te laten. Dit doen we door middel van korte meditaties / visualisaties. Je hoeft geen ervaring hiermee te hebben om deze workshop te volgen.  Deze workshop vermindert stress en verbetert de concentratie. Het brengt ontspanning in geest en lichaam. De workshop is inclusief CD met muziek en de meditaties.

Soft Touch is meer dan een zachte massage, het is een verdieping van de band tussen Hond en Mens.  In een ochtend leer je de techniek van energie overbrengen, waar je samen van tot rust komt en de balans (terug) brengt in jezelf, in je hond en in jullie relatie. Het is voor iedereen te leren, de workshop wordt met hond gevolgd. Het is geen zweverige workshop maar een leuke, intense ervaring! 

Zie de Impressies op de site voor foto’s, video’s en reacties. Soft Touch wordt al 3 jaar met veel succes gegeven door Trainer en grondlegger van de Soft Touch methode: Betty Heideman in Nederland, Belgie en Frankrijk.

Op de site vindt u alle data en locaties. Wacht niet te lang met inschrijven want het aantal deelnemers is beperkt.

Meer info op www.hondenworkshops.net en www.dj-imba.com

Met warme groet

Betty Heideman

trainer Soft Touch en Meditatie met honden www.hondenworkshops.net
Vakantiehuisjes Frankrijk www.hondenopvakantie.com

Summer Holiday in Holland!

Bulut and Bruno two mates

Early in the morning , live starts at the beach!

I'm sorry but if I 'turn' the foto it will be like the one here on the left....?

So please turn your head in order to see it properly ;-)).

Charming little black and white Vellah, with her strong mind

Is the sea already getting warmer?

Aging but stil happy and lifely. She is sooooo special!

Deerhounds, playmates from Bulut. He finds them a bit scary because of their seize....

 Untill now Bruno never met them.... he is also impressed by these 'ponyseized' dogs!


But after a while wants to know more about them, he likes other dogs very much! Not yet playing with them though....





Here ends our walk.

The summer, perhaps not very hot, is good here on the beach. Bruno , Bulut and Vellah have not a bad life here in Holland. And the joy happyness can be read from there eyes. I'm happy to have such nice , kind, caring pack of secondhand dogs. I think : 'secondhand roses' can flower whenever you take good care of them!

 Update 4th July 2012

Bruno (alias The Big Friendly Giant) allready made it to the news! 

In order to find him a home, www.wereldpootjes.nl publiced this mister Brown in their magazine....

 http://www.wereldpootjes.nl/CampaignProcess.aspx?A=View&VID=11539009&KID=27460

This is not a bad beginning to life in the Netherlands. Thank you Petra from 'wereldpootjes'.                          

Bruno past perfect in het 'Hollandse Landschap'!

 Bruno, grote jongen turend over de polder!
Het is de absolute GVR (Grote Vriendelijke Reus) van Roald Dahl. Een zachtaardige compagnon op lekkere wandelingen.
Het grootste probleem bij hem is: foto's nemen op afstand. Hij komt iedere keer als ik door mijn knieën buig direct aangelopen.

 Zoals te zien, kijkt hij voortdurend om , waar is het vrouwtje. Hij houdt inmiddels ontzettend van op stap gaan: het strand, de zeewering/dijk, en het bos daar loopt hij graag.

Bruno reageert niet op paarden op het strand zo hebben wij laatst ontdekt. Hij is er trouwens ook niet bang voor. Hij heeft een brede kijk op de wereld: leven en laten leven.....
Als Vellah nog wel eens achter vogeltjes aan wil jagen denkt onze Bruin: ach ja , meisjes... en laat haar rustig lopen.

Bruno heeft schitterende ogen, een uitermate zachte vacht die wel wat onderhoud nodig heeft.

Het is vandaag erg warm en daarom zoekt hij verkoeling bij het water. Maar zwemmen en apporteren zit er voorlopig niet in bij deze 'badgast'.

Op de achtergrond zijn vriendin Vellah de podencomix van 12jr. Bruno is zo zachtaardig en nog wel timide, dat hij van hard stemgeluid al 'in elkaar 'duikt. Zijn toekomstige baas moet dus wel een sensibele ziel hebben en niet stoer omgaan met deze bruine jongen die best groen in het leven staat.

Op dit moment kunnen we geen slechte eigenschap aan Bruno toedichten: hij is speels, vriendelijk, zachtaardig, zeer sociaal naar alle honden en katten. Hij is rustig, luistert goed naar de weinige commando's die hij kent en blijft graag bij je in de buurt. Aan de lijn merk je niet dat er een hond aan vast zit. Hij kan een tijdje alleen blijven, zorgt voor rust in de roedel , is zeer evenwichtig en gelijkmatig van stemming en vind de keuken absoluut zijn domein. Dat betekent dat er niet meer geroofd kan worden door anderen ....:-)) en daar is de tijdelijke bazin zeer blij mee.

New kid in town!

 Update 30-06-2012  Hassan and his 'sweetheart' Mila

 Hassan teaches his dreamqueen Mila some survival skills. Eating macaroni with flesh is one of them. It doesn't matter if this was meant for the dogs. So Mila takes her Turkish friend very seriously and is eating macaroni for the first time of her life.;-))

They are just snapshots to catch the moment....

Of course she doesn't eat as quickly jet as Hassan. There is enough time to look at the camera......

Hassan and Mila are doing very well together. Mila as a little princess coming from a renowed breeder is playing her game 'hard to get' . But she is unexpectetly fond of her Turkish prince from the streets. 

Hassan and Mila grow towards each other every day still. Hassan respects her if she doesn't want to play or him in her surrounding . He just waits , he has time, later he can try again. But more and more I see the one not there without the other. And eating , just for fun, from one bowl is another milestone.

It seems to me that the animals coming from Turkey are very, very , very kind, majestic and charming. I cannot imagine live anymore without those beautyfull dear creatures: Hassan, Bulut, Bruno.


June 12th 2012

HASSAN we call him, has arrived past weekend. He is wonderfull. Kind, soft skinned, a mr. Handsome and very gentle towards my Abesinian cat. His voice is very soft and insecure.

He travelled by plane, car, bus and train and didn't make a sound whilst in his box. Because he can't see in stereo , he has to learn about distances. Therefore it is better if he stays indoors. He can't measure distance because of his one eyesight. 

Hassan likes food very much, he eats it all at once. He is exploring what to do with all four dogs, a scary many. And he likes travelling on my neck through the house.

Purring is a frequent heared noise coming from our newly arrived black and white. He is prettier then the photo's. Has a rather long body and a soft shining skin. A very relaxt type of cat.

We call him Hassan because his roots are in Turkye , and we find we should honour this in his name. And on the airport we met a real animal friend that devoded his care for the handicapped animals, by this name. Hassan means beautyfull, and is a short male name. Our Hassan has a beautyfull caracter and is a handsome little tomcat!

Prince Hassan I at his trone....;-))

Without any adaptation problems to his new life!

He has this beautyfull tail

Hassan is blinking with one eye, permanently  ;-)

He likes to pear through the window...

Hassan is adopted by us but there are more lovely cats awaiting a permanent home here in Holland. They are in foster care by Animal Care Projects. Honey, Beauty, Doutzen, Zoe and Jasper are looking for a permanent home! Please send an email to animal care projects if you want to see there photo's .

Honey

Beauty

Tomcat komt in juni naar Nederland en we hopen dat hij zich bij ons snel thuis zal voelen. Hij komt uit Turkije, het land van de geweldige Bruno en Bulut.

In het land der blinden is eenoog koning ;-)

Hij komt uit Marmaris en via Animal Care Projects komt hij naar Nederland

.

Big Boy Bruno on the Beach!

Since his arrival some weeks ago, Bruno experienced live in Europe or the Netherlands to be precize....;-)). A daily walk , untill now, on the lease. In the beginning just 100 meters and back, the next time 150 meters and back. Bruno never new he was big, so easely scared by every day live here : people passing on the sidewalk, other dogs, new smells, different sounds. Nothing, no really nothing was as in good old Turkey.....

But Bruno has his mirrordog Vellah on his side since he acted scared to normal things and her influence is very calming and reasuring, every walk again. She is a good guidance dog for  'newcomers'. Bravo Vellah.

Anyway after all these weeks of practise Bruno had his premiére at the beach today! Without a long leash and for the first time accompagnied by his fellow Turkish dog Bulut and of course Spanish Vellah, he joined us for a big walk on a quiet beach.

Bruno enjoyed the compagny and the freedom and never betrayed the given trust, he just liked to join his temparelly boss and cling to her many times...

Bruno was impressed by the sea, tipped his feet in the water and didn't dare to go deep.

Unfortenatly he was joining the other dogs on a long dike/pavement made from heavy stones in the sea. The shortes way to get to his owner was a diagonal across the water...... he started to run towards me, but there are shallow and deep parts, and Bruno lacked sea-expierence obviously.....

So his feet lost contact with the bottom below, he couldn't see, he couldn't swim and found himself in a difficult situation , how to overcome this sudden malaise? He tried to go straid, but is was still to deep, then he turned and found sand onder his feet again, but also very big sharp rocks, Bruno pulled through. Found himself back on the dry 'dike' he came from and was still very strong in coming to me again. And Bruno unless his adventure , run towards me with a big big big Brunosmile on his face, the long and dry way this time.

I think Bruno is happy here.

Help Herdenschutzhunden, Flockguardians, Berghonden!

Tier und Mensch kan  geholpen worden door dagelijks uw stem op ze uit te brengen. Een kleine moeite om deze 'grootse honden' te steunen.
Zie hieronder de link:

Liebe Hundefreunde,

ohje, in der ganzen Aufregung, eine tolle Möglichkeit der Unterstützung für die HSH-Hilfe e.V. gefunden zu haben, habe ich doch tatsächlich versäumt, Euch mitzuteilen, dass Ihr TÄGLICH voten könnt.

Besser als mit einer solch guten Tat kann doch ein Tag nicht starten, nicht wahr J ?

http://www.voten-fuer-pfoten.de/projekt.aspx?ID=7e5ddd24-2061-483d-88b3-5b4e47c7140b

Herzliche Grüße,

Mirjam Cordt

Loss of genetic diversity. The Victorian Freak show.

 Pedigree dog exposed

Zo heette het programma op de BBC gisterenavond.

Drie jaar na een dergelijke vorige uitzending werd gekeken wat de rasverenigingen hadden gedaan om de erflijke afwijkingen te minimaliseren. Uiteraard met schokkende resultaten.

Een fokster en DA van de Charles King Spaniel kwam tot de conclusie dat 72% het gen voor de neurale afwijking droeg die zoveel pijn (wegens te kleine schedel)  droeg. Het ras was niet meer te redden , volgens haar, er moest gestopt worden met fokken.
Bij de Dalmatiers lag het iets beter. Omdat zij een blaasafwijking, die blaasstenen veroorzaakt en alsgevolg daarvan kan de blaas openbarsten, hadden een lijn waarin een pointer was ingekruist toegestaan. Een gezonde lijn.

Een fokster van de Rodesian Rigeback was verontwaardigt dat haar dierenarts volkomen gezonde pups die geen ridge/opstaande kruin hadden, niet wilde laten inslapen. Gelukkig had zij haar oude dierenarts weer bereid gevonden dit wel te doen.
Dat de Boxer hartproblemen kende was duidelijk. Maar de zogenaamde juvenile kidney disease, jonge honden nierfalen, bleek pas nadat er meerdere honden uit dezelfde bloedlijn hieraan een pijnlijke dood stierven.
De veroorzaker van deze afwijking was kampioen.
Door niet meewerken aan bloedonderzoeken, werd verbetering door rasvereniging tegen gehouden.

Dan verder de afwijkingen aan de Dachshund, teckel. De enorm lange rug was in de loop der jaren alleen maar erger geworden, en de poten steeds korter.

Het ergst eraantoe waren de Bulldog en de Mopshond die haast niet meer konden ademhalen, cq lucht koelen door de enorme verkorting van de schedel. Het zijn de meest lijdende dieren waarbij iedere ademhaling een strijd is.
Via operatie moest dit lijden verminderd worden.
De specialist vond dat deze rassen niet meer mochten bestaan omdat sommige honden zittend moesten slapen omdat zij anders niet meer konden ademen.
De tanden stonden verspreid in de kaak zonder dat daar ruimte voor was. En ook de tong stak uit omdat deze te lang was voor de mond.
Verder veroorzaakte de plooien, zoals ook bij de franse Bulldog, de Basset, de Bull Mastif, en Sharpei, enorme smetten en pijnen door chronische ontstekingen. Verder voortdurende patella luxaties, = knieschijf die van zijn plaats raakt door stijle stand en ooglid ontstekingen.
De mopshond had ook nog last van een ruggegraat afwijking veroorzaakt door de gewenste krulstaart.

Kortom, vooral bij de Bulldog en de mopshond (en veel plooiige honden) koop je een lange lijdensweg en een pijnlijk bestaan voor de hond. De Bulldog kan zichzelf niet meer voortplanten , en ook geen normale bevalling hebben.
Dus mensen denk na, uw hond heeft te lijden.